Gönül kalk gidelim sılaya doğru,
Orda güller burcu burcu kokuyor.
Vuslât ateşiyle yanarken bağrı,
Hasretini ilmek ilmek dokuyor.


Serendib’de kaybolurken izleri,
Sitemkârda bulunmayan sözleri.
Sanki ateş ay alası gözleri,
Kor’a dönmüş mahcemâli yakıyor.

Gözucuyla kapıları yoklayan,
Özlem dolu günü güne ekleyen.
Su yolunda sucuları bekleyen,
Çeşmeleri garip kalmış akıyor.


Yeniköy demişler sokakları dar,
Kerpiç duvarları, avlusu bi-zâr.
Rıdvan emmi birkaç kişi daha var,
Dostlarının yollarına bakıyor.


Tarlada çalışır şairin hası,
Elinde çapası geliyor sesi.
Türkmen mayasının gürdür nefesi,
Dalga dalga ta yürekten okuyor.