ŞİİRİN HİKAYESİ

Adı gibi Hayatın BAHAR’ında amansız bir hastalığın pençesinden kurtulamayan çok sevdiğim BAHAR UÇAR kardeşimin Ebedi aleme göç edişine yazılan şiir.
Ebedi aleme göç eden yakınlarımıza Allahtan rahmet diliyorum.

Genç yaşında bu derde düçâr olan bedenin.
Yenik düştü ne yazık gün bile göremedin.
Yüreğin güzelliği yüzüne vurmuş senin,
Adına Bahar denmiş gül bile göremedin.

Dünya değirmenmiş durmaz dönüyor,
Melek-ül mevt başucunda duruyor.
Hasta yatağında seni soruyor,
Haktan emir gelmiş ömür yetecek.

Senden sonra unutmadık duâ’nı,
Zümrüd yeşiline dönmüş ovanı.
Issız koyup gittin cennet yuvanı,
Sensiz kalan ocak nasıl tütecek.

Bahtın ile karaları bağlayan,
Gidişinle yürekleri dağlayan.
Yokluğunda annem diye ağlayan,
Yavruların şimdi nasıl yatacak.

Cennette kevseri iç kana kana,
Gülmedi şu bahtın ömürden yana.
Sanma ki makberin dar gelir sana,
Mezârın üstünde güller bitecek.