Senden sonra hiç acım olmadı,

Ne deliliğim kaldı sevdadan yana,ne de bir damla aşka inancım.

 Oysa ben seni severken hiç acı çekmemiştim
Ne olduysa sen beni sevince oldu.

Bir zamanlar varlığını arzulayan gönlüm.
Yeri geldi yokluğuna da doydu.
Yazık Sevilmez...

Suyunu kendin kısalttın artık, dönmesen de olur

Hem sen yokken her şey daha güzeldi,
Varlığında tanıdığım sen değilsin artık yine severdi bu kalp inan duruşuna bağlı değil
Sevdanın ağırlığı yokluğuna ve imkansızlığa bürünmek her şeyden daha anlamlıydı
Eğer dönmeseydin ne yapar eder tedarik ederdim gözlerini bir yerden,elini en karanlıklarda bulur tutardım.
En azından oyuncağı ile oynayan çocuk gibi kırılmadan kırmadan kendi kendime severdim seni...
Artık dönmesen de olur her şeyin ikincisiyle ilkidir.
Her dönüş ispatıdır biraz daha kaybetmişliğin, mağluptur geriye bakamayan.
Bakamaz ki bir türlü pişmanlığından onu tutar geride bıraktığı her mevsim
Terkedilen çabuk büyür hüzün kanada düşse de pişmanlık hep gidenin payına kalır
Kimse yüzde yüz gülemez kimse yüzde yüz gidemez
Giden dönüyorsa sevdiğinden değil arayıpta bulamadığındandır…